Fraglesowe widzenie świata

Mój luby, Jaro Kaczy kooper, wyhodował żmiję na łonie. Czarną żmiję. Jego pomoc­nik, Zbig, młody chłopak, były sta­jenny, por­wał się na swego nauczy­ciela i prze­jął władze w Ducktown.

Niewdz­ięczny plu­gaw­iec. Toż Jaro wszys­tkiego go nauczył. Za syna go miał. Razem tropili czer­wonych komanczów. Razem prze­go­nili z miasta bandę złego Don­alda de Tuskos. To dzięki Jaro, ten parszy­wiec, stał się poważanym oby­wa­telem. Prawą ręką szeryfa.

Kto mógł przewidzieć, że gdy obrośnie w piórka, obróci się prze­ci­wko memu lubemu? Teraz rozu­miem czemu tak często goś­cił w redakcji naszego dzi­en­nika. Czemu tak często zwoły­wał wiece, A ta wyprawa do tych psów szwa­j­carów, bankierów z Zurich Town, z w poszuki­wa­niu rzekomego złota czer­wonych komanczów?

Nie jest więc już mój luby szeryfem. Czarna żmija zamknęła go w aresz­cie. Grozi mu stryczkiem. Pod­burza lud (a lud u nas ciemny) prze­ci­wko niemu. Twierdzi, że mój luby za mało bezwzględ­nie rozpraw­iał się wrogami. Tymi na zewnątrz i tymi wewnątrz.

Za jego wezwaniem mieszkańcy Duck­town zaczęli budować nowe więzie­nie na tere­nie dawnej kopalni. Stwierdził, że stare jest już niewystar­cza­jące. No tak, powsadzał do niego wszys­t­kich dawnych pomoc­ników Jara.

—

Poprzedni odcinek