Fraglesowe widzenie świata

Jesteśmy w namio­cie Księ­cia Alexan­dre de Acido, władcy wschod­nich rubieży Rzeczy­pospo­litej Wol­skiej. Giermkowie szykują Księ­cia do walki z ryc­erzem z północy, groźnym i pod­stęp­nym Herr Tusk von Danzig.

Książę siedzi w samych, barchanowych gaci­ach, na dębowym stołku. Twarz jego spoko­jna ale oczęta pode­jrzanie roz­b­ie­gane, niczym u łani pod­czas rui. Gier­mek Wojtko z Ole­jnicza próbuje wcis­nąć na Księ­cia turniejową, zło­coną zbroję

- Roz­tył się Książe, oj roz­tył – sapie gier­mek Wojtko – mniej szmalcu i niedźwiedziego sadła, więcej ruchawki bitewnej a zwłaszcza chę­doże­nia
– Książę jakiś taki niem­rawy – zauważa gier­mek Grześko z Napierowa. Młodz­ian ci on jeszcze azali przed­w­cześnie posi­wiały.
– A.… cszho, csho ty chceszzzz? — bełkocze Książe
– Na miły Bóg! Tego nam jeszcze brakowało – gier­mek Wojtko wnosi ręce do nieba – Jaśnie Pan znowu przez Fil­ip­ińską przy­padłość złożon !
– Może okow­ity zac­nej mu do gardła chluśniem, ocu­conym będzie – pro­ponuje ryc­erz Marek z Borowa , poczem w pysk Księ­cia lać zaczyna – Mordo ty nasza! Pow­stań! Bój to jest nasz ostatni, Krwawy skończy się trud!

Wierny to towarzysz Miłoś­ci­wego Pana. Z niejed­nego pieca razem chleb jedli, nie jedną białogłowę miłowali.
– To nic nie da, kiedyś raz próbowalim i goleń sobie tylko Jaśnie Pan stłukł – odpowiada Wojtko – mam zac­niejszy środek via­grum zwany, po niej Jaśnie Pan piką będzie młynki kręcił!

- A widzieliś­cie Wasz­moś­ciowie – pyta Grześko — jak ryc­erz Herr Tusk von Danzig, księ­cia Jarosława zaprawił?
– Niemożeb­nie! Trzy razy kopią z konia zgo­nił a koniec końców po placu, ku uciesze gawędzi, tar­gał.
– Led­wie Księ­cia Jarosława docu­cili – dodaje Wojtko – Giermkowie jego, keśmy u żyda pili, mówili, że Jarosław Diar­rhoea zwaną też Peri­stalticum Gas­tricum, zała­pał, że wygódki nie opuszcza
– Ha Ha Ha – rżą gromko obecni zaś Gier­mek Wojtko wznosi kielich – No to wasz­moś­ciowie! Na pohy­bel Herr Tuskowi!

Dwie godziny później.

Do namiotu Księ­cia Alexan­dre de Acido wchodzi ryc­erz Marek z Borowa.

- Księ­cia nie ma? — zdzi­wiony pyta giermków
– Nie ma Panie ryc­erzu, rany opa­trzył, zresztą niewielkie, dzban okow­ity wziął i udał się do Herr Tuska – odpowiada Wojtko
– Co?
– Ano via­grum tak mu tupe­tum dodało, że poszedł Herr Tuska namaw­iać, aby dor­wać Księ­cia Jarosława Coni­unc­tis viribus, znaczy siłami wspól­nymi, mordę szubrawcy obić. Po drodze zaszedł był do Księ­cia Walde­mara, takoż i on do nich dołączył.