Fraglesowe widzenie świata

Koryto było już tak blisko. Prawie na wyciąg­nię­cie ryja. Niestety przed nimi kłębił się tłum. Tłuste zady co chwila przesła­ni­ały cel

— Weź się pan posuń! – zak­wiczał sąsiad z lewej w obow­iązkowym zielonym krawa­cie
– A pan gdzie pchasz ten ryj? — odparował zaatakowany – krawat se pan popraw
– Ryje w kubeł! Nie pchać się! Dla wszys­t­kich star­czy – odezwał tłusty knur z przodu, bez krawata ale poma­lowany na zielono. Funkcyjny znaczy.
– Aku­rat , nażrą się a dla nas nic nie zostanie – odezwały się głosy tych z tyłu
– Widzisz pan tych z samego przodka? Tłuści, nażarci a wkoło same młode maciory.
– Każdy chce mieć coś z życia – odparł ten lewej

Zare­chotali i zaczęli napierać. Wiedzieli, że w grun­cie rzeczy może i dla wszys­t­kich star­czy ale najlep­sze kąski dostawały się tym pier­wszym. W progu stał gospo­darz. Uśmiechał się tajem­niczo i powoli ostrzył o siebie dwa lśniące noże.

—–

Koryto v. 1.0

Inspiracja