Fraglesowe widzenie świata

Nad miastem wstawał dzień. Wozy zaparkowali w bocznej uliczce. Ubrani w czarne, polowe mundury, wysypy­wali się niem­rawo, na mokry, po noc­nym deszczu bruk. Każdy dzierżył długą białą pałę i kask bojowy. Wyglą­dali naprawdę groźnie.

- Odd­ział wysi­adać. No ruszać się mówię – rozkazuje plu­tonowy – Kowal­ski k*! po akcji se zapali­cie! Gdzie wasza pała?

Szere­gowy Czesław Kowal­ski zdusił peta i uśmiecha­jąc się szel­mowsko, zamachał wyciąg­nię­tym z wozu, narzędziem przy­musu bezpośredniego.

- Co my tu mamy odd­ział? — rzu­cił dowódca, gdy już się oporządzili i stanęli w szeregu.
– Żeński akademik, Panie Plu­tonowy! — wyr­wał Nowak a reszta odd­zi­ału roz­jarzyła się jak koty na widok waleriany.

- Komu nie wolno tu prze­by­wać?
– No… — Nowak podra­pał się po płowej czuprynie.
– Co mówi pier­wsze prawo Gow­ina? — naciska plu­tonowy.
– “Dziecko rozwija się naprawdę dobrze i har­moni­jne tylko wtedy, gdy ma ojca i matkę” — wyre­cy­tował Czesio i dodał — Matka plus Ojciec równa się dziecko. Matka minus dziecko równa się… Ojciec?
– Wy się k* Kowal­ski nie mądrz­cie, bo od tego jestem tu ja. — rzu­cił plu­tonowy — Więc co będziemy szukać?
– Samot­nych matek? — odpowiedział szy­bko Nowak.
– Dureń! Facetów, którzy tu nie mają prawa tu prze­by­wać, o ile nie są mężami!
– Jego świę­to­bli­wość Gowin mówił: Nie chodzi o to, żeby mieć dziecko, tylko żeby tworzyć rodz­inę – wtrą­cił gor­li­wie Czesio.
– Bardzo dobrze Kowal­ski, bardzo dobrze. Więc odd­ział mamy tu nowe koc­zowisko dekadencji.
– Lik­widu­jemy jedno, a na to miejsce pow­stają następne! O co im chodzi? — pyta Nowak.
– Ciurlać im się chce – wtrąca Czesio.
– Tylko żebym potem nie słyszał skarg, jak po tym ostat­nim razie w hotelu pielęg­niarek, rozu­miemy się? Bo wyśle na dwa tygod­nie mycia sraczy!
– Się rozu­mie Panie Plu­tonowy — odpowiadają hur­ral­nie
– No! Odechce się im tej dekadencji. Ruszać się! Szy­bko!
– Alber­cik wchodz­imy! – rzu­cił ni z gruszki ni z pietruszki Czesio.

—

Poprzedni odcinek