Fraglesowe widzenie świata

Słońce stało w zeni­cie. Wiatr ledwo co poruszał liś­ci­ami drzew. Kto tylko mógł szukał ochłody w cie­niu. My zawz­ię­cie kopal­iśmy hałdę piasku, która właśnie zrzu­ciła zakur­zona ciężarówka.

- Dobra Panowie, prz­erwa na papierosa – zakomenderował majster – stu­dent ganiaj do sklepu po piwo!
– Panie Majster – oburzył się stu­dent — prze­cież nie wolno pić w godz­i­nach pracy, wojskowi mówili, że…
– W dupie mam wojskowych, nie będziesz uczyć majs­tra co wolno na obiek­cie. Jak im się nie podoba to niech se sami kopią!

Majster prze­tarł czoło dużą kra­ci­astą chus­tką. Wyjął papierosa, zapalił. Reszta rozsi­adła się szuka­jąc roz­pac­zli­wie skrawka cienia. Mil­czeli zacią­ga­jąc się dymem tanich, robot­niczych papierosów. Wró­cił stu­dent taska­jąc reklamówkę browaru. Rzu­cili się na niego jak wilki na owce.

- Panie Majster, po co my to robimy – zapy­tał stu­dent wskazu­jąc na ogrodze­nie wewnątrz którego plan­towal­iśmy piasek. Inna ekipa z artysty­cznym zacię­ciem rozkładała czer­wone kamie­nie. Gość w kom­bine­zonie pryskał piasek czer­woną farbą. Inni rozpinali płachtę na ogrodzeniu.

- Wytłu­macz młodemu – powiedział do chudego majster
– Żeby kurna myśleli, że tu pusty­nia jest – odpowiedział chudy
– Ale po co? — świdrował nieu­trudze­nie stu­dent.
– Żeby kurna nie przyle­cieli i nie zro­bili tego co z Wenus.
– A nie można po prostu je rozwalać?
– Poryćkało cię młody? Migusiem by się zwalili a tego nie chcemy, prawda?

Rzu­cili się do roboty. Zamknięto ogrodze­nie. Majster wziął długi kij, wychylił się ostrożnie ponad ogrodze­nie i trą­cił sondę. Dotąd leżała ona na ple­cach, roz­pac­zli­wie obra­ca­jąc malutkimi kółkami. Kamerę zapo­b­ie­gaw­czo przysy­pano piask­iem. Nie mogła zacząć trans­misji bo miała za mało energii w ogni­wach. Obró­cone do góry nogami ogniwa słoneczne nie działały.

- No kurna ruszaj malutka – zare­chotał Majster dźga­jąc maszynę.

Ziem­ski prób­nik Phoenix obró­cił się na koła i zaczął trans­misję ku odległej niebieskiej planecie.

—

Inspiracja