Fraglesowe widzenie świata

Kap­i­tan zwołał spotkanie całej załogi do mesy. Siedliśmy wkoło okrągłego stołu. Tylko kucharz nie dołączył ale bacznie się przysłuchi­wał pucu­jąc garnki.

- Wiecie Panowie co to jest? — Kap­i­tan pod­niósł do góry słoik z czer­wonym proszkiem.
– Nie, choć kolorem przy­pom­ina mi .… — powiedział rosły bosman, władca maszynowni.
– Pier­wszy, proszę otworzyć tylko ostrożnie – prz­er­wał mu Kapitan.

Pier­wszy mocował się chwilę z zakrętką, po czym spo­jrzał pyta­jącą na Kapitana.

- Masz rurkę? Usyp kreskę i wciąg­nij – powiedział tenże.

Pier­wszemu nie trzeba było pow­tarzać. Z kieszeni na piersi nieod­zowną szk­laną rurkę, pochylił się nad stołem i ruchem znawcy wes­sał czer­wony proszek do nosa. Reszta zamarła. Kucharz powoli odłożył rondel.

Pier­wszy przymknął oczy. Odchylił głowę do tyłu i zamarł w tej pozy­cji. Nagle jego ciałem wstrząs­nął mocny dreszcz.

- Yes! Yes! Yes! — wyrzu­cił z siebie niczym pewien pisuarański poli­tyk – najprawdzi­wszy melanż!
– Co? — Reszta zakrzyknęła jak jeden mąż i pow­stała ze swoich miejsc.
– Panowie, lep­sze niż z Arrak­isa – powiedział Kap­i­tan uśmiecha­jąc się sze­roko.
– Ale skąd? Jak? — zdu­miał się, jak zwykle usmarowany smarem, pier­wszy mechanik.
– Znaleźliśmy Czer­wie — odpowiedział Kap­i­tan – Siedz­imy na olbrzymiej żyle złota.
– Nie możemy rozpocząć eksploat­acji na zamieszkanej planecie – zaprotestował pier­wszy.
– Kto mówi, że jest zamieszkana? Może wymarli zanim osiągnęli poziom spac­jalny?
– Roman wie? — spy­tał rzec­zowo mechanik
– To on wskazał nam czer­wie jako źródło pokarmu. Nazwał je dżdżown­ice. Nie wie jed­nak nic o melanżu – odpowiedział naw­iga­tor.
– Panowie gęby na kłódkę!- rozkazał Kap­i­tan i dodał – Będziemy bogaci. Roze­jść się.

—

poprzedni odcinek