Fraglesowe widzenie świata

Upa­jałem się cud­ownymi dźwiękami, wydoby­wa­jące się z szy­bko obra­ca­jącej się szpuli, gdy nagle miły damski głos ozna­jmił: “You’ve got mail”. Otworzyłem skrzynkę.

“Masz nową wiado­mość na por­talu nasza-klasa.pl”.

Czyżby jakaś zapóźniona koleżanka lub przy­ja­ciel z młodości? Więk­szość z nas się już odnalazła, wymieniła życio­rysami i rozeszła. Na kole­jne dwadzieś­cia lat.

Kliknąłem. Zostałeś zapros­zony do listy zna­jomych. Nadawca: “Twój oso­bisty proku­ra­tor pier­wszego kon­taktu”. Szcz­erzył się ze zdję­cia. Zapom­ni­ałem już prawie o nim. On nie. Jego praca.

- Co czynić? — pomyślałem zroz­pac­zony – Jeszcze jego tu brakowało.

Rozległ się tele­fon. — Łączę roz­mowę, proszę czekać – usłysza­łem w słuchawce a po chwili – Witam serdecznie szanownego pana! Dostał pan moją wiado­mość? Pytam bo coś mamy ostat­nio jakieś prob­lemy z pocztą – głos w słuchawce tryskał entuzjazmem.

- Tak, właśnie coś przyszło z Nasza Klasa – nie miało sensu kła­mać.
– To ode mnie. Zaprosiłem pana do moich zna­jomych. Proszę kliknąć na zaakceptuj.

Ciekawe co by było gdy­bym odmówił? — pomyślałem.

- To nas zbliży do siebie – powiedział — Będę teraz widział kiedy pan jest na NK, zami­ast pra­cować – zaśmiał się.

Co mu do mojej pracy? Pracuje na swoim.

- Proszę też zaglą­dać na mój pro­fil, będę tam umieszczał istotne infor­ma­cje np. o spotka­ni­ach…
– Spotka­ni­ach? — prz­er­wałem mu.
– Tak, spotka­ni­ach w koś­ciele, w ramach reewen­ge­liza­cji.
– Reewan­ge­liza­cji? — zatkało mnie. Coś słysza­łem ale to bredził jego poprzedni szef.
– Tak proszę pana – odpowiedział – na szkole­niu przekazali nam polece­nie więk­szej współpracy z lokalną władzą koś­cielną w ramach pro­gramu reewan­ge­liza­cji. Kieruje tym pro­gramem poseł Gowin.
– Acha – przy­taknąłem i pomyślałem … nie, nie napiszę co pomyślałem.
– Proszę pamię­tać, że będę widział, czy pan zagląda, tak? — głos w słuchawce ciął niczym stal.
– Tak
– No to bardzo się cieszę. Nie ma to jak dobra współpraca między władzą a oby­wa­telem. A! za zapom­ni­ałbym, oznakował pan bloga?
– Oznakować bloga?
– Tak, zgod­nie z dyrek­tywą Unii – tu podał dłu­gaśny numer – to pański obow­iązek. Czytel­nik ma prawo wiedzieć kogo czyta.

—

poprzedni odcinek