Fraglesowe widzenie świata

- Kaziu, kochasz mnie?
– Yes! Yes! Yes! Isabel! Bardzo!
– Kaz­imierz, pamię­taj być szcz­erym, tak jak zawsze…

Szef pot­worów i spółka z łzami w oczach wyłączył telewizor. Nie oglą­dał byna­jm­niej brazyli­jskiego seri­alu „Niewol­nica Isaura”, tylko nagraną przed wywia­dem, scenę z londyńskiego stu­dia TVN24.
– Kaziu, dlaczego ty żeś mi to uczynił?? — powiedział łamią­cym głosem.
– Sze­fie, może herbatki z cytrynką zro­bię? — spy­tał szy­bko Kuch­cik, chcąc odeg­nać smutki pryn­cy­pała.
– Szef się nim kurna nie prze­j­muje – rzu­cił Gosiu Edgar Peron. – Jak wrócimy do władzy, to niech no tylko spróbuje wró­cić do kraju z tą swoją nową zołzą. He he he. Już moi się nim zajmą.
– Pod­kręć Kuch­cik klimę, bo coś strasznie duszno – powiedział cicho Szef, i po chwili westch­nął – miłość to piękne uczu­cie.
– Jak szef miłości potrze­buje, to ja załatwię parę… — wtrą­cił uśmiech­nięty od ucha do ucha durnowaty Joachimek.
– Durniu! Tobie tylko jedno w głowie! — prz­er­wał mu Szef. — Ja o czys­tej miłości mówię!
– Make Lo… eee…  peace not war! — rzuca nowe hasło orga­ni­za­cji Gosiu, mru­ga­jąc okiem niczym bosman ze starej reklamy piwa bezalkoholowego.