Fraglesowe widzenie świata

Wczo­raj odstaw­iliśmy niezły numer. Zamel­dowal­iśmy się na naszym kole­jnym noclegu koło Orzysza. Właś­ci­ciel agro­tu­rystyki, Niemiec zro­bił zdzi­wione oczy. — ne ma nic mejsc – wydukał.
– Mamy rez­erwację – odpowiedział w mowie Goethego Mirek, który język ten zna prawie od dziecka.

Herr zbladł i zadz­wonił do żony (Polki), która nieszczęśli­wie wybyła do Olsz­tyna. Długo z nią kon­fer­ował przez komórkę rzu­ca­jąc co chwila „Scheisse”. Po chwili podał słuchawkę Mirkowi.
– Nie szkodzi, zdarza się, jakoś sobie poradz­imy – pocieszał właś­ci­cielkę. — Tak, tak, rozumiem.

Oddał komórkę a Niemiec poszczekał jeszcze chwilę. — Będzie wiec­zorem awan­tura – pomyślałem.
– Meine Frau hat Scheisse gebaut — skwitował na koniec, co można przełożyć : moja żona dała ciała. — To się nam nie zdarza, musi­ała się pomylić. Wpisała was na jutro – dodał.

Wsiedliśmy do auta, zacząłem szukać wydruków mejli, w celu odszuka­nia nami­arów do następ­nego noclegu. A nuż wid­elec uda się nam wcis­nąć dzień wcześniej. Na samym wierzchu mejl z potwierdze­niem rez­erwacji u Niemca.
– Scheisse! — rzu­ciłem tym razem ja.
– Co jest? — zaniepokoił się Mirek osnuty jak zwykle chmurą niko­tyny.
– Wsi­adaj spadamy! Dal­iśmy dupy! On miał rację, mieliśmy rez­erwację na jutro.
– No ładnie – Mirek odpalił motor i pog­nal­iśmy, żegnani przez smut­nego właściciela.

Pech chciał, iż wydruk z kon­tak­tem następ­nego noclegu w okoli­cach Węgorzewa też wcięło. Zadz­woniłem więc do Pani Sławy Tarasiewicz z pytaniem czy możemy przy­jechać trzy dni wcześniej. — Pewnie! Przy­jeżdża­j­cie! Domek trapera gotowy! Nastaw­iam więk­szy gar zupy — odpowiedziała.

I tak oto trafil­iśmy wczo­raj w mag­iczne miejsce na końcu świata. Ale zanim to się stało, nasze auto.…

cdn.