Jeden bardzo mizerny liberałek – skóra a kości,
Myszkując po zamrozkach, kiedy w twarz dmucha,
Zdybie przypadkiem PiS’ia Jegomości,
Bernardyńskiego karku, sędziowskiego brzucha:
Skóra na nim błyszczy gdyby szmelcowana,
Podgardle tłuste, zwisłe do kolana.
Noc październikowa, jutro Wszystkich Świętych. Pałac Namiestnikowski, zimny, ponury i ciemny. Po korytarzach błąka się zjawa. Podzwania łańcuchami i wyje: Uuuuuuuuu, Jarosławie, uuuuuuu Lechu….. Wasz koniec bliski, uuuuuuu
– Co słychać synku?
– Wszystko dobrze Panie Ojcze. Rzuciłem pomysł osobnych gimnazjów dla chłopców i dziewczynek
– Cześć Andrzejku, wpadniesz na teczusie wieczorkiem?
– A Jareczek, morda, to dziś gramy?
– Tak, Romek obiecał przynieś Jasia Wędrowniczka.
Jestem kobietą wielce nieszczęśliwą. Rano wstaję dużo przed moim mężem, palę w piecach, i gdy on goli się w łazience, przygotowuję mu kanapki (niech się udławi!) do pracy.
Pan Jacek głupi nie jest. Doskonale wie, że lada moment lud pisslandii rozniesie w wyborach Szefa i jego partię. Nie chce iść na dno więc nie może czekać bezczynnie. Realizuje diabelski plan.
– Mamma mia! Smoku gdzie żesz my są ? Pisslandia to, zwana mroczną krainą deszczowców?
– hmm… tak, to chyba już kraina deszczowców, Bartłomieju
Czytaj dalej
– Szanowni Państwo, witam na konferencji prasowej Narodowej Agencji Kosmicznej. Proszę o zabranie miejsc, zaczynamy.
Konferencję prasową prowadzi administrator NASA, Michael Griffin.
Autobus wjechał przez bramę. Przez zakratowane okna nic nie było widać. Towarzyszyły mu dwie policyjne suki.
– świeże mięso – pomyślał strażnik Nowakowski – ciekawe gdzie ich pomieszczą
– Halo, Ania ?
– Tak, A kto mówi?
– No ja, Danusia Hojarska
– A Danusia, a co u ciebie? Zdrowaś? Dzieciaki zdrowie? Jak tam w posłach jest?