Monika stała na końcu kei. Pomimo zaawansowanego wieku, wyglądała jeszcze całkiem całkiem. Zwłaszcza w tym majowym mocnym słońcu. Dość niska, przysadzista, ale chyża. Nadal miała w sobie to coś. Lekko podpici szli w jej stronę. Drżąc czekała cierpliwie,
Życzę wam szczęśliwych, spędzonych w rodzinnej atmosferze, świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego nowego roku 2008 :-)
Pora odpocząć trochę od komputera. Wrócę w przyszłym roku.
Mury, zasieki, zapory
Granice
Stalowe rzeki, stalowe góry
Ludzie bez twarzy, ludzie bez serc
Ludzie bez twarzy, ludzie bez serc, granice…
Dzisiaj oddaje głos mojemu Tacie. Miłego czytania :-)
Odezwali się Prymas Glemp, jakiś inny ważny biskup, no i oczywiście o. Rydzyk. Wszyscy Oni ubolewają, że PIS przegrał wybory. Słychać podobno z tych „ust” – znam te wypowiedzi tylko ze streszczeń dziennikarskich – że rząd tej partii zrobił już bardzo wiele dobrego i zrobiłby więcej, ale wszyscy się sprzysięgli żeby zniszczyć Polskę, najbardziej katolicki kraj Europy. Ci źli starają się doprowadzić do jego laicyzacji, „oddać w ręce szatana” itd. Sprawa jest więc bardzo poważna. Cóż, wypowiedzi w takim tonie się spodziewałem i już kilka dni temu wiedziałem, że poniższy tekst chyba będę musiał – dla osobistej higieny psychicznej – napisać.
UWAGA! UWAGA! UWAGA! UWAGA! UWAGA! UWAGA!
Założyłem specjalną stronę do dyskusji pomiędzy Moon5 i chętnymi. Odnośnik znajduje się po prawej stronie.
Sorki ale wszelkie dyskusje nie związane merytorycznie z danym wpisem będę usuwał.
Dziękuje za uwagę.
Dzisiaj ja będę czytał a wy pisać, bo dzisiaj jest mój dzień.
Sekretarz generalny Komunistycznej Partii Polski (KPP), Towarzysz Aleksander Kwaśniewski spotkał się z swoim serdecznym druhem i przyjacielem, Wielkim Wodzem, przywódcą Narodowo Socjalistycznej Polskiej Partii Robotniczej “Prawo i Sprawiedliwość” (NSPPR PiS), Towarzyszem Jarosławem Kaczyńskim.
Ciężko wstaje dzień w podziemnej kwaterze organizacji Potwory i Spółka. W sali konferencyjnej walają się butelki. Stół zawalony odpadkami po nocnej libacji. Dobiega gremialne chrapanie.
Mówi kapitan, proszę o uwagę. Właśnie zbliżamy się do Warszawy. Temperatura na dworze 47 stopni Celsjusza. Promieniowanie 1700 Rentgenów. Jest 1 września 2050 roku. Dziesiąta rocznica wybuchu trzeciej wojny światowej.
Wczorajsza dyskusja (kłótnia?) pomiędzy Bogu Ducha winną, moon5 a resztą gości mego bloga jest doskonałym przykładem tego jak to umiemy z sobą rozmawiać. Znalazły się oczywiście głosy racjonalne, wyważone ale w mojej ocenie były w mniejszości. Przeważały emocje.